مکانیسم تاثیر فروکتوز زیاد موجود در رژیم غذایی بر افزایش چاقی و بروز سرطان کشف شد

18 اوت 2021- بر اساس مطالعه ی پیش بالینی محققان کالج پزشکی ویل کورنلو بیمارستان پرسبیترین نیویورک، به نظر می رسد خوردن فروکتوز سلول های دستگاه گوارش را به گونه ای تغییر می دهد که بتوانند مواد مغذی بیشتری را دریافت کند و همین تغییرات می تواند به توضیح ارتباط شناخته شده بین افزایش مصرف فروکتوز در سراسر جهان و افزایش نرخ چاقی و برخی سرطان ها کمک کند.

این تحقیق که در ژورنال Nature منتشر شد، بر تأثیر رژیم غذایی با فروکتوز بالا بر پرزهای روده-villi، ساختارهای نازک و مویی شکل که داخل روده کوچک قرار دارند- متمرکز بود. این پرزها مساحت روده را افزایش می دهند و به بدن کمک می کنند تا مواد مغذی، از جمله چربی های رژیمی را در هنگام عبور غذا از دستگاه گوارش جذب کنند. این مطالعه نشان داد موش هایی که از رژیم غذایی حاوی فروکتوز استفاده می کردند، دارای پرزهایی بودند که 25 تا 40 درصد طویل تر از پرزهای روده ی موش هایی بود که با رژیم بدون فروکتوز تغذیه می شدند. علاوه بر این، افزایش طول پرزها با افزایش جذب مواد مغذی، افزایش وزن و تجمع چربی در حیوانات ارتباط داشت.

دکترMarcus DaSilva Goncalves ، نویسنده ارشد این مقاله و استادیار پزشکی در بخش غدد درون ریز، دیابت و متابولیسم در مرکز پزشکی ویل کورنلو بیمارستان پرسبیترین نیویورک، گفت: فروکتوز  از نظر ساختاری با قندهای دیگر مانند گلوکز متفاوت است و متابولیسم متفاوتی دارد. تحقیقات ما نشان داده است که متابولیت اولیه فروکتوز، باعث افزایش طول پرزها و حمایت از رشد تومور در روده می شود.

محققان در ابتدا قصد مطالعه پرزهای روده را نداشتند. تحقیقات قبلی آنها، که در سال 2019 منتشر شده بود، نشان می داد که فروکتوز موجود در رژیم غذایی می تواند اندازه تومور را در مدل های سرطان روده بزرگ موش افزایش دهد و مسدود کردن متابولیسم فروکتوز می تواند از این اتفاق جلوگیری کند. با استدلال اینکه فروکتوز ممکن است باعث افزایش هایپرپلازی یا تسریع رشد روده باریک شود، محققان بافت موشهایی که با رژیم حاوی فروکتوز یا رژیم کنترل(فاقد فروکتوز) پرورش یافته بودند را در زیر میکروسکوپ بررسی کردند.

ساموئل تیلور، نویسنده ی اول این مقاله، و دانشجوی آزمایشگاه دکتر Goncalves، گفت:  مشاهده این که طول پرزهای روده در موش هایی که با رژیم غذایی حاوی فروکتوز بالا تغذیه شده اند، افزایش می یابد، یک شگفتی کامل بود.

پس از مشاهده طویل شدن پرزها، محققان به بررسی تفاوت در عملکرد این پرزها با پرزهای کوتاه روده در گروه کنترل پرداختند. بنابراین آنها موش ها را به سه گروه تقسیم کردند: موشهای تغذیه شده با رژیم غذایی کم چرب معمولی، رژیم غذایی پرچرب و رژیم غذایی پرچرب همراه با فروکتوز. فروکتوز نه تنها سبب بلند شدن پرزهای روده در موشهای گروه سوم می شد، بلکه موجب چاق تر شدن این موشها نسبت به موشهای گروه رژیم غذایی پرچرب بدون فروکتوز، شده بود.

محققان با نگاهی دقیق تر به تغییرات متابولیسمی موشها، دریافتند که متابولیت خاصی از فروکتوز، به نام فروکتوز -1 فسفات، به مقدار زیادی در بدن موشهای گروه سوم تجمع می یابد. این متابولیت با آنزیم متابولیزه کننده ی گلوکز به نام "پیروات کیناز" اندرکنش می کند و متابولیسم سلولی را تغییر داده و افزایش بقا و طول پرزها را سبب می شود. هنگامیکه محققان، پیروات کیناز یا آنزیمی که فروکتوز -1 فسفات را می سازد حذف نمودند، فروکتوز هیچ تاثیری بر طول پرزها نداشت. مطالعات قبلی روی حیوانات نشان داده بود که این متابولیت فروکتوز به رشد تومور نیز کمک می کند.

به گفته تیلور، مشاهدات در موش ها از منظر تکاملی منطقی است. وی گفت: پستانداران، به ویژه پستانداران دارای خواب زمستانی در اقلیم های معتدل، در ماه های پاییز که میوه ها می رسند، به فروکتوز بسیار زیادی دسترسی دارند. خوردن مقدار زیادی فروکتوز ممکن است به این حیوانات کمک کند تا مواد مغذی بیشتری را جذب و به چربی تبدیل کنند، زیرا برای گذراندن فصل زمستان به این ذخیره ی چربی نیاز دارند.

دکتر گونکالوز اضافه کرد که انسانها برای خوردن آنچه در حال حاضر می خورند، تکامل نیافته اند. وی گفت: فروکتوز تقریباً در همه ی رژیم های غذایی امروزی وجود دارد، چه از شربت ذرت حاوی مقادیر زیادی فروکتوز، چه از شکر معمولی و چه از غذاهای طبیعی مانند میوه. فروکتوز به خودی خود مضر نیست، مشکل از مصرف بیش از حد آن بوجود می آید، بدن ما طوری طراحی نشده است که با این اندازه از فروکتوزی که در حال حاضر دریافت می کنیم، کنار بیاید.

هدف تحقیقات آینده تأیید این یافته ها در انسان است. دکتر گونکالوز، که همچنین عضو مرکز سرطان ساندرا و ادوارد مایر است، گفت: در حال حاضر داروهایی در آزمایشات بالینی برای اهداف دیگر وجود دارد که آنزیم مسئول تولید فروکتوز -1 فسفات را هدف قرار می دهند، ما امیدواریم که راهی پیدا کنیم تا از آنها برای هدف دیگری یعنی کوچک کردن پرزها، کاهش جذب چربی و احتمالاً کند نمودن رشد تومورهای روده، استفاده کنیم.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20210818/Study-reveals-how-high-dietary-fructose-increases-rates-of-obesity-and-cancers.aspx